Sokamuturra Urte Berri goizez aurreneko aldiz

Urtea amaitzear dugunean, albiste batek ustekabean harrapatu nau, edo ni behintzat horrela sentitu naiz. Aipaturiko berria, Azpeitiko Zezen Beltz elkartearen eskutik datorkigu, aurreneko aldiz eta aproba gisa, sokamuturra antolatu dutela adierazi baidute urte berri egunerako.    

Azken urteetan, indar handia hartzen ari da urte zahar gauez kalera irten eta ospatzeak, gero eta jendetza ugariago elkartzen baita tabernetan zehar. Festa giro hau ikusirik, Zezen Beltz elkartekoak sokamuturra ezartzera animatu dira eta aurreneko aldiz urte berri egunean goizeko zazpiretan zezena izango dugu Azpeitiko Enparantza Nagusian. Aurreko urtean ere bururatu zitzaiotela zioten elkartekoek, baina San Sebastianetako pretakuntzekin buru-belarri aurkitzen ziren eta nahiago izan zuten beste urte baterako uztea. Aurten ordea, goiz hasi dira gauza guztiak ongi antolatzen eta posible ikusi dute urte berri eguneko berrikuntza hau.    

Niri pertsonalki, primeran iruditzen zait eduki duten ideia hau, eta beraiek bezala ez daukat zalantza izpirik arrakasta borobila izango dutela, denok baidakigu Azpeitiko herrian zezen batek duen garrantzia. Beraz badakizue, aurten urte zahar gauari amaiera bikaina emateko moduan izango gara, urteko aurreneko goizari sokamuturrarekin emango baidiogu ongi etorria.

---

 

ETBri boikota, ez ahaztu

Gabon egun honetan telebistan zer ikusi edo zer ez eztabaidatzen du jendeak. Gaur gauean ETB2n Espainiako erregearen gabon mezua emitituko dute, eta horrela jantzita agertuko den Juan Carlos I.a zalantzak daude. 

Jendea zeharo aztoratuta dago bai, aurreneko aldiz “vascoen” telebistan Espaniako diktadorearen ondorengoa agertuko delako. Eta ez da gutxiagorako eh. Izan ere orain arte telebista kate guztietan agertzen zen berdina esaten, ordu berdinean, eta fijo-fijo gure etxera begira ETBn izan ezik noski. 

Aurten ezberdina izango omen da, eta horregatik ETB itzaltzeko deia inoiz baino ozenago entzuten ari da, beraz, gogoratu gaur egun guztian zehar ETB katerik ez jartzerik lagunok.

Nik behintzat ez dut espainiarren erregea ETBn ikusiko. Ezta Antena3en edo Telecincon ere. Berdin dit zer esaten duen tipo horrek. Nahi baduzue laburbilduko dizuet behehala: “Me llena de orgullo y satisfacción…” eta gero “condenar la lacra del terrorismo” eta “la dura situación económica” ere sartuko ditu, aktualitateaz hitz egiteko. Azkenik “la Reina y yo queremos desearles unas felices fiestas y un próspero año 2010″ ere esango du. Eta hurrengo egunean Ares eta Basagoiti agertuko dira oso ondo hitz egin zuela eta TDTari esker leku guztietan (Nafarroan ezik) ETBren uhinetatik “normaltasunez” iritsi dela mezua esanez. Gero Anasagastik handikeri bat esango du, eta kitto. Hori izango da dena. 

Baina esan bezala nik ez dut ikusiko. Nik, beti bezala, Olentzerorekin batera kalera aterako naiz eta ziurrenik familiarekin pote bat hartuko dut kalean, edo bi… Ondoren afarian telebistarik ez pizten saiatuko gara, horren truke eztabaidan arituko gara, beti bezala aktualitateaz eta janariaren inguruan. Eta azkenik “Hator, hator” kantatuta hurrengo egunean Olentzerok zer ekarriko digunaren zain geratuko gara (batzuk zuzenago, besteak okerxeago). Kontuak kontu, ahal bezain ongi igaro dezazutela egun hauek eta ez ahaztu ETBri atentzio toke hau ematea. Eguberri on!!

Apostu egiteko era desberdina

Gabon egun hauetan familian elkartzen gara, eta jan-edatetik aparte ohitura nagusietako bat jatordu osteko karta jokuak izaten dira. Nik urte osoan ez dut praktikatzen, baina gabonetan gustura aritzen naiz barre batzuk eginez, batik bat irabaztea tokatzen bazait. Normalean diru apur bat jartzen dugu jokoan (askorik ez eh, milagrorik ez baidago), baina gaur egunkarian irakurri dudan albistea ikusi ondoren, agian aurten berrikuntzak egongo dira familian apostuak egiteko orduan, beste jokatzeko modu bat ikasi baidut. 

Nik familikoei proposatu egingo diobet irakurri dudan apostatzeko era eta ea zer erabakitzen dugun guztion artean. Honela zioen lagunok, gaurko albiste bitxi horrek. 

Apuesta a su esposa en un juego de cartas y la pierde 

La mujer, de 32 años y residente en el pueblo de Billauchpura, en la región de Uttar (norte), acudió a la Policía tras salir de la vivienda del hombre con el que su marido había jugado la partida. 

“La mujer, que acudió a nosotros el martes, ha dicho que su marido, Raheesu, la apostó a ella cuando perdió todo su dinero”, dijo un oficial del distrito de Baghpat, en declaraciones citadas por la agencia IANS. “Raheesu perdió la partida contra un tal Feroz, y forzó a su mujer a ir con el otro jugador a la casa de éste”, añadió. 

Según la fuente, tanto Raheesu como Feroz se encuentran en paradero desconocido, aunque la Policía ha iniciado una operación de búsqueda y el oficial M.P. Singh ha ordenado el inicio de una investigación sobre el asunto. 

“El caso es escandaloso. Hemos iniciado una investigación y prometemos tomar medidas estrictas contra los responsables del suceso”, aseguró Singh. 

En muchas áreas rurales de la India, las mujeres son tratadas como ciudadanas de segunda fila y se considera que deben guardar obediencia a sus maridos, a menudo tras una boda concertada que lleva consigo el pago de una dote por parte de la familia de ella

Tipoa salatzeko gogoa ematen dit

Gauur, gauuuur ez nintzen blog honetatik agertzekoa, munduko hondartza galdu horietako batean egon behar nuen, paradisua deitzen dioten lekuren batean, inguruan edari exotikoekin eta adiskide on baten konpainian. Baina kaka zaharra, argazkiko burusoiltxo horrek urteroko jokaldia egin dit, aurrenik ilusioa saldu ia urrearen prezioan eta gero ezer ezean geratu, amets huts batean besterik ez. 

Gaur goizean esnatu naizenean berehala esan diot neure buruari, “ezaiz telefonazon batekin esnatu eta malooo, aurten ere loteriak ihes egin dik!!”. Hala ere zerbaiten nahian, mugikorrean begiratu dut ea sms mezurik baneukan albisteren batekin, baina ez, hura larunbatetan gure elkartean gelditzen diren sagardo boteilak baino hutsagoa zegoen, ez mezu eta ez dei galdurik. 

Azken esperantza geratzen zitzaidan, ordenagailuko postontzietan begiratzea (dagoenik erdi-etsita egon arren). Zabalduak ditudan helbide guztietan begiratu dut, e-mailez e-mail, pazientzi galantarekin, baina han ez zegoen loteriarekin loturarik zuen konturik, iragarkiak eta gabonetako hainbat txorrada bai, baina loteri santuaren arrastorik ez. 

Orain hemen aurkitzen naiz, urteroko egoera tristean. Ordenagailu aurrean nago maldizioka gabon abestiak ezarririk. Mahai gainean jokaturiko loteria guztiak ditut, eta banan-banan saririk baduten begiratu bitartean, behin eta berriro esaten diot neure buruari, “loterian jokaturiko diru guzti hau orain esku artean izango banu…!!). En fin, eskerrak igandean bezalako egunak igarotzeko aukerak izaten ditugun, diruarekin ere ez baidago ordaintzerik horrelako egunak. Mila esker printzesa.

Asteburu polita

Buenoo, gaur ostirala, eta ostirala bakarrik ez!! Asteburu luzetxo bati hasera emango diogu, astelehena ere jai edukiko baidugu Tomaxen kontura. Ez dakit eguraldiak lagunduko digun, dagoenik hotz honekin ikusten hasia bainaiz hartz zuriak inguruetan, horrela jarraituz gero, astelehenean plazako sagarduak di-da batean agortuko dira, zerbait beharko baidugu gorputza tenperatura egokian mantentzeko. 

Zenbaitentzako bihar hasiko da “festa” giroa, gainera iluntzean herriko plaza nagusian tabernariek antolatzen duten Betegarriren kontzertu bikaina izanik, ezin hobeto ekin diezaiokegu astebukaerari. Baina nik nahiago dut nire festa partikularra igandetik hasi, zeren bihartik ekiten badiot agian ez bainaiz astelehenera kondiziotan helduko (urteek ez dutela barkatzeen!), beraz biharko eguna lasai lasai. 

Igandean bai, igandean tope nahi dut igaro zalantzarik gabe, nire bihotzeko printzesaren urtebetetzeak baidira. Ea egun zoragarri bat igarotzen dugun eta bere irribarre polit hori ageri den, hori izaten baita nire zoriontasunaren fruitua. Beraz, ez zait motza egingo biharko eguna ez, desiratzen bainago igandean bere kontuak eta emozioak bizitzeko. 

Eta egun handi horren ondoren ikusiko dut nola iristen naizen astelehenez  Tomaxen egunera. Txorixo mutur batez sagarduari tragua egingo diot esnatu bezain laster, eta ongi sartzen bada seinale ona izango da, beraz, aurreko egunean soberan geratuko diren indar apur hoiek agortzen saiatuko naiz ahalden egokien, eta guztia agortu ostean erreserba pilotua pizten deneaaan, orduak ordu, se cierra el chiringuito eta ohe epelera, zost! Jejee. Bueno adiskideok, gozatu egun hauetaz eta onak izan, Santuak ere ez baina…

---

Gabon abestiak

Gabonak gainean ditugula eta, egun hauetan entzun ohi ditugun abestiekin natorkizue gaurkoan. Orain da garaia kantu mota hauek entzuteko, zeren uda inguruan jartzen badituzuuu, zoraturik egongo bazina bezala begiratzen dizute. Beraz, aprobetxatu ditzagun geratzen zaizkigun egun hauek, ez baidira asko. 

Andrea Bocelli jaunak diska berri bat argitaratu du duela gutxi “My Christmas” izenburupean, bikaina benetan, eta hasera batean honen diska ezartzekoa nintzen blogean. Baina gero zera pentsatu dut, gabon egun hauek ia esate baterako haurren eguna izaten dela, eta zergaitik ez ipini hauentzako aproposak diren gabon abestiak. Berehala hasi naiz nire artxibutegian begira eta ez dut denbora askorik behar izan nahi nuena aurkitzeko, hain klasikoak diren Txirri, Mirri eta Txiribitonen diska aurkitu baidut, “Egunberri On!” izenekoa. 

Une horretan, esku artean bi gabon diska zeharo desberdin nituela nengoen. Txirri, Mirri eta Txiribitonena derrigorrez jarri beharra nuen, baina Andrea Bocelli alde batera uzteak ere pena ematen zidan, izugarri ona baita. Beraz, buruhauste gehiegirik ez izateko, bi diskak ipintzea pentsatu dut eta kitto, arazoa konpondurik. Gainera, Andrea Bocelliren diska hau norbaiti nahi diot eskaini. Badakit apur bat bere gustuen berri eta ziur nago diska honetako abestiak ere gogoko izango dituela, beraz Jabier Agirre, zure omenez doa Andrea Bocelliren ahots eder hau. 

Besterik gabe lagunok, bi diska hauekin uzten zaituztet. Betiko moduan helbideak jartzen dizkizuet diskak osorik deskargatu ahal izateko, gaurkoan bi izanik ba helbideak ere bi izango dira. 

Diska osorik deskargatzeko helbidea:

Txirri, Mirri eta Txiribiton:

http://www.filedropper.com/txirrimirrietatxiribiton

Andrea Bocelli:

http://www.filedropper.com/andreabocelli

 

Olentzeroren etxeari eraso diote, eta gauzak argi utzi nahi ditut

Ezezagunek eraso egin zioten astearte goizaldean Olentzero-ren Etxeari, Mungian (Bizkaia), eta kalte material ugari egin zituzten. Gainera, “Ez esan gezurrik umeei” esaldia margotu zuten. 

Deia egunkariak jakinarazi duenez, erasotzaileek sei irudi hautsi zituzten, eta Olentzeroren burua moztu egin zuten. Hain zuzen ere, bi lamia, sorgin bat eta Sugarren, Akerren eta Basajaunen irudiak apurtu zituzten. Beste hainbat lekutan ere kalteak egin zituzten, baserrirako bidean, kasu. 

Aipatu egunkariaren arabera, segurtasun kamerek erasotzaile bakar bat grabatu zuten, baina oraindik ez dago guztiz argi pertsona gehiagok hartu zuten parte. 

Ea lagunok, ez dakit gogoan izango duzuen duela bi urte Olentzerori idatzi nion eskutitz eztabaidatsu hura. Orduan esandako guztia mantentzen jarraitzen dut, baina horrek ez du esan nahi orain eraso egin diona ni izan naizenik eh! Nik hitzak bakarrik dakizkit erabiltzen (momentuz), beraz argi utzi nahi nuke Olentzeroren etxeari eraso egin dion tipoa ez naizela. 

Une desatsegin hauetan nire elkartasun guztia adierazi nahi nioke Olentzerori, baina horrek ez du esaterik nahi berarekiko iritziaz aldatu dudanik, ez ez, lehen bezalako alferra, zikina, mozkorra eta pu…zalea izaten jarraitzen baitu.

Maitanekin izandako erantzunari, mila esker

Duela gutxi argitaratu nuen idatzi bat 10 urteko neskato bati buruz, Maitane Goñi. Maitanek duen gaxotasuna bigarren motako giharretako atrofia da eta Euskal Herrian kasu bakarra da, Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan ez delako beste kasurik ezagutzen.  

Tamalez, azken sei hilabete hauetan oso azkar egin du okerrera Maitaneren osasun egoerak. Eritasunak, bizitzeko beharrezko dituen organoetan du eragina. Une honetan biriketan du arazoa eta arnasa hartzeko zailtasunak ditu. Datorren urtarrilean Pariserako bidea hartuko du familia osoarekin, han, Garches-eko Raymond Poincaré ospitalean egonaldi luze samarra egin beharko baitu. Bi ebakuntza egingo dizkiote. Bat bizkarrean eta bestea bularraldean. Eskoliosi bikoitza dauka eta birikei tokia kentzen dio horrek. Hemendik bi urtera egitekoak ziren ebakuntzak, baina egoerak behartuta datorren otsailera aurreratu dituzte.

Helburua haurraren bizi-kalitatea hobetzea da, eritasunak, oraingoz, ez baitauka sendabiderik.  

Osakidetzak bere gain hartu ditu Pariseko mediku-tratamenduaren gastuak, baita berekin doan pertsona batenak ere. Ez dute nahikoa ordea, ebakuntza oso gogorra izango da eta familia osoa joateko nahia baidute, -hori da gure asmoa, familia han egotea, ez dakigu guztiok itzuliko garen-eta -dio Alaitz Erostarbek- Maitaneren amari egin zioten elkarrizketa batean.  

Gainerako gastu hauei aurre egin ahal izateko, diru bilketa jarri dute abian Haurtzaro Ikastolako -bertan 5. mailan ari da- guraso talde batek. Euskal Herritik zein kanpotik jasotako deiak etengabeak dira zorionez eta hainbat ekintza ari dira ospatzen Maitaneren alde azken egunotan.  

Nik aurreko idatzian deialdi bat egin nizuen laguntza eske, eta Maitaneren kontukorrenteko zenbakia ezarri nuen, baina zerbait gehiago egiterik zegoela ikusirik, zozketa bat ipintzea pentsatu nuen -1.000 boleto atereaz-. Zuen erantzuna bikaina izan da, boleto guztiak berehala agortu baitira, beraz mila esker Azpeitiko herritar guztiei.

Baita ere eskertu nahi nituzke: Martinez Inprimategia, Egaña, Xiriako, Oñatz, Eguzkitza, Laratz, Ametsa eta esku bat bota didaten lagun guztiei, ez bailitzateke posible izango guzti hau zuek gabe.

Ana, “hija de Maria”

Astelehena izan arren pozik natorkizue gaurkoan, kuadrilako “iloba” txikia ezagutzeko aukera izan bainuen atzoko egunez, Ana Agirrezabalaga, mmmm…itxoin, Agirrezabalaga Amezua (amatxoren abizena ere jarri egin beharko dugu, bestela muturrak ditut hurrengoan ikusi orduko). 

Ez esan mesedez haurtxo polita ez denik!! Jeje, izugarrizko grazia egiten dit argazki honek, iragarkietan agertzen diren umetxo horietakoa baidirudi. Orain poliki poliki gure kuadrilako ohituretara moldatu behar dugu Ana txikia, hau da, asteburutako poteoa irakatsii, Iraurgiko zaletu bihurtuu, kuadrilako afaritako giroa kutsatuu…denborarekin joango da ikasten hau ere orain Mattin eta Luken ikasten ari diren bezala. 

Anaren beste bi argazki ere heldu zaizkitba e-mailera!! Batean “tio” Txatokin aurkitzen zaigu. Egia esan behar badut, nahiko estilo ona du “tio” Txatok umetxoari eusteko garaian, bestela txikitxoari begiratu besterik ez dago aurpegirantz, gustura nabari baita “tio” berriaren besoetan.

Bigarren argazki honetan berriz “tio” Jimyrekin agertzen da. Honek ere ez du estilo okerrik haurrari heltzeko garain, baina gure Anak dagoenik antzeman dio “tio” Jimy broma zale eta parrandero bat dela, bestela begiratu zer eginez dagoen txikitxoa jejejeee (hobeto ikusteko borobilean handiturik ezarri dizuet).

Kontuak kontu, poz ematen didate horrelako berriak izatea, azken batean etxeko txikiak izaten baidira alaitasuna sortzen dutenak famili batean. Zorionak Ander eta Alaitz bihotzez, eta disfrutatu bizitzak eskaintzen dizueten ibilbide berri honetan. 

P.D.: Aurtengo gabonetan jaiotza montatzeko moduan aurkitzen zarete. Idi edo asto beharrean bazaudete esan lasai, non aukeratua badagota kuadrilan.

---

Antzekotasunak

Egun hauetan nahiko lanpeturik nabil, lanak aurrera ezin aterata. Honezkero pentsatzen det ohartuko zinetela zerbait, azkenaldi honetan blogeko idatziak ere egunero berritu beharrean hor egoten baidira geldirik ukitu gabe, baina denaden, saiatzen naiz astea amaitzerako gauzak bere lekuan ezartzen eh, idatzi guztiak ipiniaz. 

Oraintxe nengoen adibidez bost minutuko atseden bat hartzen, pantaila aurrean lanean hiru orduz jarraian igaro ondoren ongi etortzen baita geldialditxo bat. Atseden une honetan, denbora-pasa interneten nenbilen saltseatzen, eta bat-batean web orri dibertigarri batekin topo egin dut. Hainbat pertsonen argazkiak ageri dira bertan eta guztiak beste norbait dute ondoan izugarrizko antzekotasunarekin. 

Askotan esan ohi da denok daukagula munduan zehar bikiren bat, eta argazki hauek ikusi ostean batzutan egia dirudi esaerak. Zuek ere ikusi ditzazuen, grazia egin didaten argazki batzuk aukeratu ditut, beraz, jarraian ikusi ahal izango dituzue antzekotasun harrigarri hauek. Ageri diren pertsonaiak ospetsuak dira, beraz aski ezagunak egingo zaizkizue, baina azkenengo lekuan dagoen hori ez zait burura etortzen nor izan litekeen. Hainbat minutu igaro ditut gogoratu nahian baina ez naiz oroitzen nondik egiten zaidan hain ezagun aurpegi hori. Bueno lagunok, zuek ikusi lasai eta erantzunen bat baduzue argazki misteriotsu horri buruz ba mesedez esaidazue, ea horrela beingoz jakiten dudan non ikusia dudan tipo hori.

---

Ardi ekologikoen bila

Buscan ‘ovejas verdes’, que eructen menos, para combatir el cambio climático 

Un equipo de científicos australianos busca criar ‘ovejas verdes’, ejemplares que eructen menos de lo normal, para combatir el cambio climático. De hecho, el estudio demuestra que el diez por ciento de las emisiones de gases de efecto invernadero en el país oceánico provienen del metano producido por el ganado ovino y vacuno. 

Así, los investigadores aclaran que hasta ahora el problema de estos animales con el foco de CO2 había sido mal enfocado. “No sale mucho por el ano de los animales”, aseguró el investigador John Goopy. 

En concreto, la ‘BBC’ explica que los eructos de los ganados constituyen un “problema importante” para luchar contra el cambio climático, pues el metano (CH4) es uno de los principales gases que provocan el efecto invernadero. Además, este gas tiene la capacidad de atrapar 20 veces más calor que el dióxido de carbono (CO2). 

Australia cuenta con unos 80 millones de ovejas y los científicos creen que si pueden reducir la cantidad de emisiones de metano que liberan cada vez que eructan, tendría un impacto significativo en el calentamiento global. 

De momento los expertos están comprobando cuánto eructan los ovinos después de comer, les mantienen en cabinas de forma que pueden contabilizar los gases que emiten. De hecho, están tratando de descubrir si existe un vínculo genético en las ovejas que producen menos metano, una información que podría utilizarse para ayudar a criar un tipo de ovino “amigable” con el medio ambiente. 

LAS QUE COMEN MÁS, LAS QUE MÁS ERUCTAN

Hasta ahora han evaluado a 200 ovejas y han encontrado que la mitad eructa más que el promedio, mientras que la otra mitad produce considerablemente menos metano. En este sentido, indican que las ovejas que comen más, eructan más. 

Pero los científicos han descubierto que otros factores están implicados, lo que podría apuntar a un determinante genético. Esta no es la primera vez que la comunidad científica se embarca en la búsqueda de la reducción de emisión de metano en el ganado. Investigadores en Canadá ya lo habían intentado con las vacas.

---

Bai bai lagunok, egunkarietan albiste ugari etortzen dira baina nik horrelakoak irakurtzen ditut, besteekin nazkatua bainago beti antzekoak ikusten, eta tamalez albiste onik ez. Aze berri bitxia hau, ezta? Ia orain arte jardun digute esaten animaliek atzekaldetik askatzen zuten gasa oso kaltegarria zela klimaren sistemarako, eta denok pentsatzen egon garenean zer egin atzeko tutu hoiekin…hara non esaten diguten orain ahazteko animalien puzkerrekin, arazoa aurrekaldetik dagoela eta! Hau da, ardien korrokadak. 

Ea, ez gaitzatela zoratu mesedez eta behingoz aklaratu daitezela beraien artean. Guzti honen konponbidea ez badute aurkitzen animalien jatekoan edo genetika aldetik…asunto beltza ikusten dut eh. Zer egin behar dute, ardia edukatu korrokadarik ez egiteko? Mmm, zail samarra, pertsonek ere ez dugu askotan ikasten eta! Badakizue norekin gogoratzen naizen guzti hau irakurri bitartean? Ba ikerketan dabiltzaten tipo hoiekin. Ardiek kabinan sarturik dituzten bitartean, hor egongo dira zenbat korrokada botatzen dituzten kontatzen eta zenbateko kutsatiak diren neurtzen, eta seguruenik lagunok, izugarrizko ikasketak eginak dituztela lan honetarako. En fin, askotan zerbitzari izatea hobe.

Euskara teknologia berrietan, Durangoko Azokan

Durangoko Azoka euskal kultura erosteko lekua da euskaldun askorentzat. Jakina denez, literatura eta musika nobedadez gainezka izaten dira Landakoko erakustokian, eta helduak, gazteak zein haurrak ibili dira egun hauetan Azokako kaleetan barrena. 

Kuxkuxeatzeko espazioa ere bada Azoka eta interes hori aprobetxatuz hainbat erakundek euren lana bertara ekarri dute. Azkue Fundazioa izan da horietako bat. Azaroan aurkeztu zuten ofizialki ekimena eta proiektu digital erakargarri eta erabilgarriak eskaini nahi dizkie entitate berriak euskaldunei, baina bereziki gazte euskaldunei. Fundazioan jakin badakite Interneten, sare sozialetan eta gazteen komunikazio esparru ezberdinetan euskararen presentzia beharrezkoa dela adin tarte horretako lagunengan euskara sustatzeko. Helburua? Ikasi, lan egin, jendea ezagutu, jolastu… sarean eta euskaraz. 

Horretarako hainbat proiektu jarri dituzte martxan, modu ireki eta partehartzailean. Jakintza librea bultzatu nahi dute eta Creative commons lizentziapean egiten dute lan. Wikipedian euskararen presentzia handitzea, euskarazko Jklik aplikazioak biltzea eta zabaltzea… asko dira Azkue Fundazioaren web-gunean aurkituko ditugun ekimenak. Youtube, Euskaltube, Flickr, Facebook eta Twitter bezalako sare sozialak daude proiektu honen oinarrian, noski. 

Kaixo Frankie euskarazko bideojoko librearekin aurkitu ditugu aurtengo Azokan. Blender Institutuak sortu du bideojokoa eta Azkue Fundazioak euskaldundu egin du. Frankie protagonista Bilbo inguruetan kokatu dute. Bideojokoa Azkue Fundazioarenb web gunetik ere jaitsi daiteke, doan. Argi dago euskarak ere eduki nahi duela bere lekutxoa internet munduan, eta horretan saiatuko dira buru belarri Azkue Fundaziokoak. Agian adin bat dugunok zail egingo zaigu hasera batean euskarazko zenbait hitz teknikoetara ohitzea, baina etorkizuna gazteen gan dago eta ziur nago hoiek erabilera zuzena egingo dutela euskara hizkuntza oinarritzat hartuaz. Txalo bat merezi dute honelako ekimenek.

Mikel Urdangarin – Zubia

Aurreko astean aipatu nizuen mugimendua somatzen zela euskal musikan ere, diska berri ugari argitaratzen ari baidira azken aste hauetan (gabonak gainean eta…). Mikel Urdangarinen lan berria ekartzen saiatuko nintzela agindu nizuen eta hemen daukazue lagunok, beraz, beste behin nire bete beharrak txintxo txintxo buruturik. 

Mikel Urdangarin kantautore bizkaitarrak zortzigarren diskoa atera digu bakarlari moduan “Zubia” izenburupean, (bederatzi disko ditu “Zaharregia, txikiegia agian” lana kontau ezkero). “Betikoa esatera gatoz, disko honen ezaugarriak oso orainean baitagoz aurreko lanetan. Hala ere, gu aldatzen goaz eta gure begirada ere bai; hori da disko honetan nabarmendu daitekeena”, azaldu zigun Urdangarinek Arriaga Antzokian egin zuen aurkezpenean. Aurreko lana berak produzitu zuen, baina oraingoan Baga-biga diskoetxearen eskutik datorkigu zornotzarra. 

Hamar kantak osatzen dute lana, bederatzi berriak dira eta “Munduari begiratzeko modu bat” abestia bertsionaturik dago. Musika Urdangarinek sortu du baina hainbat musikari eta idazle ezagunen laguntza jaso du. Grabazioetan, Sahiela Vivo en el Acto izan da bateria jotzailea, Bingen Mendizabal aritu da zazpi sokatako biolinean, Rafa Rueda gitarra elektrikoan, akustikoan eta banjoan, Nika Bitchiasvili biolinean eta Koldo Uriartek piano eta teklatuetan izan du lagun. Hitzei dagokionean, Unai Iturriaga, Karmele Jaio eta Kirmen Uribe izan ditu lagun Urdangarinek. Diskoaren ilustrazioak berriz, Mikel Valverderenak dira. Beraz, talde bikaina osatu du Urdangarinek diska berria hau sortzeko. 

Nik betiko moduan zuen esku uzten dut, entzun nahi duenak klikatu dezala helbidean diska deskargatzeko, eta erostea nahiago duenak berriz badaki zer egin, diska dendaren batera joan eta poltsikoa astindu. Hurrengo batean argitaratuko dudan diska gabon abestiena izango da, oraintxe baigaude garai bete betean kanta mota horiek entzuteko, beraz, atseden apur bat emango diogu euskal edo pop motako abesti hauei. 

Diska osorik deskargatzeko helbidea:

http://www.megaupload.com/?d=BFZ74F00

Ezin zahartzean ere lasai egon

La policía de Chipre detiene a 42 ancianas por jugar al poker con dinero 

La lucha de algunos países que consideran ilegal el poker jugado por dinero ha vivido un peculiar episodio en Chipre. 42 ancianas fueron detenidas por participar en una partida casera tras recibir la policía el aviso de varios vecinos, según publican varias webs especializadas, que citan a la prensa local. 

Las abuelas han quedado en libertad con cargos y esperan ahora la fijación de la fecha del juicio. Su conducta será sancionada, probablemente, con una multa. 

Todo ocurrió en Limassol, el pasado 21 de noviembre. Algunos inquilinos alertaron a la policía local de que se estaba organizando una timba ilegal en una residencia para la tercera edad que ocupa una de las plantas del edificio. Los agentes intervinieron en pocos minutos y sorprendieron a las ancianas en plena partida. 

El grupo de arrestadas tiene una edad media de 80 años. La más veterana nació en 1914. “La mayoría de mis amigas son viudas y no hay mucho que hacer a esta edad. Apostamos algunos euros por pura diversión”, declaró una de las afectadas, de 87 años. 

La historia es un homenaje al surrealismo. Cuando actuaron los agentes había en juego sobre la mesa alrededor de 100 euros. Además del dinero, se incautaron de 530 mazos de cartas y 546 fichas. 

Chipre limita las apuestas económicas en los juegos de azar a los casinos. Toda partida privada está penada.

---

Jejejeee, gaur aspaldiko partez egunkaria irakurtzen barrez aritu naiz, nahiz eta amaieran sapore tristearekin geratu. 

Kasu honetan, poliziak bera lana beteko zuen bai, baina ez da penagarria albistea? Niri behintzat pena eman didate kaltetuak izan diren agureak. Beraiek zioten bezala, egunean zehar ez zuten zeregin handirik eta dibertsio moduan aritzen ziren, beste inongo intentziorik gabe. 

Legea horrela ezarria egongo da nazio horretan, baina uste dut aztertu beharreko kontua izango litzatekeela aplikatu baino lehen, kasu desberdinak egon baidaitezke antzeko egoeretan. Argi dago hemen mafia edo negozio zikinik ez zegoela, orduan, mesedez esaidazue zer kalte egiten zuten agure hauek beraien arteko poker partidatxoekin?? Eta isiltzera noa auzokideei buruz pentsatzen dudanaz, beraien salaketari esker gertatu baita guztia, (izango ziren kuxkuxero marujona hoietakoren batzuk). Zer kalte egiten ote zieten? En fin, no coment.

---

Gustatu zait erabakia

Egun hauetan Euskadiko Federazioak baieztatu du aurtengo gabonetan ere ez dela selekzioaren partidarik izango. Euskal Selekzioaren Aldeko Iritzi Taldeak dio, “federazioak ez duelako bete ofizialtasunaren alde lan egiteko hartutako erabakia”. 

Euskal Selekzioaren Aldeko Iritzi Taldearen (ESAIT) ustez, EAEko Futbol Federazioaren erruagatik geratuko da aurtengo gabonetan ere gizonezkoen euskal futbol selekzioa partida jokatu gabe. “Ofizialtasunaren alde lan egiteko hartutako erabakia ez du bete, urratsik ez du egin eta, gainera, erabilera egiten ari da”, esan zuen Itziar Arratibel ESAITeko kideak. 

Federazioaren “moduak” salatu zituen, hedabideetara “filtrazioak” egin zituelako, “eta jokalariak banaka tratatu zituelako, ez kolektibo bezala, zatiketa aurkitu nahian”. 

Euskal Herriko selekzioen, eta hauek lortzeko Euskal Herriko kirol sistemaren eraikuntzaren aldeko ekimenak antolatu ditu ESAITek. Lehenengoa igande honetan, abenduaren 6an, 12:30ean, Anbotoko magaleko (Bizkaia) Pol Pol-eko zelaietan. “Euskal Herria oinarri hartuta kirola antolatzearen beharrarekin bat egiten duten guztiei, bertan argazki erraldoi bat guztion artean ateratzeko”, erakundeak azaldu duenez. 

Aurten ere selekzioaren partidarik ez jokatzearen erabakia hartu izana niri pertsonalki oso ongi iruditu zait, zer nahi duzue esatea, tristea da hori entzutea baina gauzak horrelaxen daude eta pozten naiz gertaerak salatu izana. Azken urteetan partida hau tradizio moduan hartua zegoen, esanez bezala, jokatu zazue zuen lagunarteko partidatxoa eta isildu zaitezte beste urtebetean, eta ez errebindikazio baten antzera. Urtea osoan zehar bulegoetan lanerako jarrerarik ez izatekotan niri soberan geratzen zait partida hau. Gutxienez behintzat ahalegintzea eskatzen dugu ofizialtasunerako bidea eraikitzeko, nahiz eta amaieran agian aurrera pausorik lortu ez.

Messi, urrezko baloia

Lionel Messi (Argentina, 22 urte) Bartzelonako aurrelariak irabazi du Urrezko Baloia sari garrantzitsua, eta hori lortu duen aurreneko argentinar jokalaria da -Diego Armando Maradona bera, gabe geratu baitzen-. Guztira 473 boto jaso ditu Messik gazteak. 

Cristiano Ronaldo (Portugal, 24 urte) Real Madrileko aurrelaria gelditu da bigarren: 233 botorekin. Hirugarren, Bartzelonako beste jokalari bat: Xavi (Herrialde Katalanak, 29 urte) erdilaria -170 boto-. Ondorengo biak: Andres Iniesta (Espainia) Bartzelonako erdilaria -149- eta Samuel Eto’o (Kamerun) Inter Milaneko aurrelaria -75-. 

Ronaldo brasildarrak baino ez zuen irabazi Urrezko Baloia gazteago zela; 21 urte besterik ez zituelarik jaso zuen, 1997an. Zalantzarik gabe zaila da Ronaldok ezarri zuen marka hura hautsitzen, baina ez ezinezkoa, gutxien espero dugun egunean agertuko baizaigu ume mokosoren bat izugarrizko dohaiekin, eta orduan berriro ere aho zabalik geratuko gara futbol zaleok nola litekeen aipatuz. 

Helburu hori lortu nahirik dabil norbait gure familian ere. Duela bost urte semea jaio zitzaionean, zera irten zitzaion barru barrutik; “kiroleko sena ez badik ekartzen mutiko honek, ni saiatuko nauk kutsatzen, bai horixe!!”. Ez dakit saiatu den ala ez lagunok, baina uste dut odolean daramala gure mutiko honek kirolerako joera, eta batik bat futbolerako. Momentuan ez dauka beste konturik artista honek, baloi bat ondoan badauka beste gauza guztiak soberan gelditzen zaizkio, eta telebistan futbol partiduren bat ematen badute zer esanik ez, ondoan jarriko zaizu eta bukatu bitartean ez da mugitu ere egingo, hori bai, bukatu bezain laster baloia hartu eta berarekin jolastera azkar eh, (uste dut amets ere baloiarekin egiten duela). Messiren ordezko bat ote duguba etxean? Galdera honen erantzuna urte guxi barru jakingo dugu. Montuz, Lagun Onak taldean jokatzera heltzearekin konformatzen gara, baina lagunok, izan kontuan izen hau, Mikel Letamendia.

Afari batean ikasi daitezkeen gauzak!!

Igaro den ostiralean afaritxo bat izan nuen (ze arraro, ezta!) bikain pasatzen dudan lagun taldetxo batekin. Ehiza eta Arrantza izeneko elkartean genuen afaria eta nire aurreneko aldia zen elkarte hartara sartzen nintzela, (oraindik geratzen dira bai ezagutzen ez ditudan txokoak). 

Afaria normaltasunez hasi nuen, beste munduko gauzik gabe, baina une batetik bestera hormetan zintzilikatuak zauden koadroei begira hasi nintzen kuriositatez, argazki zaharrak baitziren, eta justu, aurrez aurre nuen koadroari begira nengoela ohartu zenean nire aita, zera esan zidan; “ezagutzen duzu eskuin aldean zutik dagoen aurreneko gizonezko hori?”.

Egin ahalak egin eta ez nintzen jabetzen nor izan zitezkeen, eta bi segundu baino lehen hor esaten dit aitak; “gizon hori zure kuadrilako Fernandoren aita da, Fernando”. Orduan bai berehala hartu niola antza, aze sorpresa nirea!! Jaja, hau dek hau pentsatu nuen, edozein lekutan semearekin ezbada aitarekin topo egiten duk, jejeje. Nor zen jakin ondoren, egon zen une bat pentsatu nuena Fernandoren ondokoa bere semea ote zen, hau da, gure kuadrilako Fernando, baina ez ez, argazkia tentuz begiratu ostean ohartu nintzen hura ehizaturiko basurde bat zela. 

Orain hasi naiz ulertzen gure kuadrilako Fernandoren ehizarako joera, bere aita ehiztaria izanik…orain lotzen ditut hainbat gauz, bai jauna. Baina semearen ehiza oso desberdina da, honek gauez egiten du beste ehiza mota bat, jejejeee, eta horrela hobe eh, zeren ez nioke eman nahi honi eskopeta horietako bat.

Egunero liburutegietan edo unibertsitateetan ikasten omen da zerbait, baina ez ahaztu afarietan ere asko ikasi daitezkeela, nik ostiral honetan ikasi dudan bezala. Hauxen zen ostiraleko lekzioa: “beste ehiza mota bat egin daiteke arma ez den eskopeta klase batekin”.

Aurresku berezia

Pertsona askori daukat emana nire korreo elektroniko helbidea, eta egunero egunero era guztietako gauzak heltzen zaizkit bertara, txisteak, argazki xelebreak, erotikoak, kontu interesgarriak…denetarik. Atzo gauean ohera joan baino lehen betiko moduan begirada bat bota nion posta-ontziari, eta heldu berria zen argazki bati hasiera batean garrantzirik ez eman arren, arretaz begiratzen hasi nintzen eta berehala algara batean nengoen nire logelan zoro baten pare. 

Ez dut esango noski nork bidali didan preziorik ez duen argazki hau, baina pertsona horri zoriondu nahi diot egin didan “erregali” honegatik, bai jauna, ze ongi portatzen zaizkidan ditudan adiskide paparazziak. Aurrenik ikusi zazue arretaz argazkia eta gero kontatuko dizuet non dagoen “bonbazoa”.

Beobide lagunaren ezkontzako argazki bat da, eta elizaren irteeran daude dantzari bikote bat aurrez aurre dutelarik, (horreraino normal, beste munduko gauzarik ez). Bainaaa, dantzarietan tentuz begiratzen hasten bageraa…badakizue nortzuk diren? Ez? Jejejeee, gure kuadrilako Fernando, alias (Margarito) eta bere emazte Saioa dira!! 

Eneee, hau ere ikusi beharra geneukan, Fernando dantzari! Gustora ikusiko nuen ze itxura zeukan aurreskua egiteko unean. Egia esan jantzia ez zaio gaizki ere geratzen eh, txapela eskuan duelarik ezin dut esan buruan kabitzen zitzaion ala ez, baino bueno, imaginatuko dugu baietz. Sekulan ez nahizena ohartu da horrelako ipurdi estua zuenik, (hi Fernando, badakik nola dion esaldiak, ezta? Culo estrechoo…). 

Orain ulertzen dut azkenaldi honetan zergatik esaten zigun kuadrilakoei ezin zuela etorri elkarrekin afaltzeko deitzen genion bakoitzean, noski, seguru bere emaztearekin jarduten zuela aurreskua praktikatzen etxeko saloian. Aurretik hau jakin izan banuen, Ane Igartibururen “Mira quien baila”ko bideo kolekzioa oparituko nion gustu handiz bere urtebetetzeetan, ze pena. Jeje, beste batek badakizue zer galdetu zidan argazki hau ikustean?? Ea ez ahal zen korrikan hasi gure mutila galtza zuriak jantzirik zituela sentitzean, badakizue, soka-mutila izan zelarik…jajaja, ze maltzurra den jendea. 

Bueno, ba ni kontu honekin apur bat gehiago ikertzera noa, zeren lagunok, ezkontza horretan argazki kamera egon bazen…bideo kamera ere ez zen ba urruti ibiliko, ezta? Jaja.

Ken Zazpi – Zazpi Urte Zuzenean

Azken aste hauetan euskal taldeen artean nahiko mugimendu dabilkigu, diska berriak ari baidira plazaratzen eta hori zorionez berri pozgarria da euskaldunontzat. Ken Zazpik adibidez, jarraitzaileekin ospatutzeko gogoa dauka taldearen zazpigarren urteurrena, eta horretarako zuzeneko diska bat grabatu dute. 

Taldekideek (Eñaut Elorrieta, Beñat Serna, Jon Fresko, Igor Artzanegi, Iñaki Zabaleta eta Jon Mikel Arronategi) urtarrilaren 3an Donostiako Victoria Eugenia Antzokian eskainitako kontzertua, zuzenean grabatu zuten eta CDa  DVD batekin batera jarri dute salgai duela gutxi. “Zazpi urte bete ditugu eta gure eskerrik beroenak entzuleei; lan hau beraiei eskeinita dago, gure zazpigarren taldekidea baitira” zion Eñaut Elorrietak diskaren aurkezpenean. “Magia daukan lan bat da, jende askoren emozioak batzen dituena. Lan hau gure eskerrak emateko era bat da, zazpi urteotan gurekin egon direnei oparia”. 

Diskoan, taldearen ibilbidean izan diren kanta garrantzitsuenak batu dituzte (‘Ilargia’, ‘Malen’, ‘Zapalduen olerkia’…), zuzenean grabatu eta Los Angelesen (AEB) masterizatu. DVDari esker, berriz, jarraitzaileek taldekideak hurreagotik ezagutzeko aukerea izango dute. “Ilusioz beteta gatoz, ibilbide osoan ikasitakoa aldean, baina zazpi urteko ume baten gogoaz”. 

Neguan, kontzertu batzuk eskainiko dituzte, gutxi batzuk izango dira eta guztiak areto itxietan. Lehenengoa abenduaren 23an izango da Bilboko Arriaga Antzokian, eta bidea Donostiako Victoria Eugenian amaituko dute datorren urteko maiatzaren 28an. Kontzertuak amaitutakoan, burubelarri sartuko direla hurrengo diskoa sortzen agindu dute, izan ere, aurkeztu berri diguten diskoak ziklo bat ixten du eta bide berri bat hasi, taldearen ziklo berri bat. 

DVDa ez dut ekartzerik izan lagunok, baina bai abestien diska (garrantzitsuena ezta?). Ea gustatzen zaizuen elkartu dituzten kantak eta hurrengo astean beste euskal kantari batek argitaratu duen diska lortzen saiatuko naiz, Mikel Urdangarinek hain zuzen ere.

Diska osorik deskargatzeko helbidea:

http://www.megaupload.com/?d=CYZWJIVJ

 

Youtube ez da segurua, gaztetxo batek 75.000 PC kutsatu baiditu

Guardia Zibilak, “Candelaria” operazioaren baitan, Tenerifeko 16 urteko mutiko bat auziperatu du informatika sistemei kalte egitea leporatuta, birus “zombie” batekin mundu osoko 75.000 ordenagailu kutsatzeagatik. 

Adin txikikoak “n3ptun0″ ezizena erabiltzen zuen sarean eta ez zuen ikasketa akademikorik informatika edo programazio arloan. 13 urteetatik autodidakta izan da eta bere kasa ikasi du praktikan jarri duen guztia, (nire antzera). “Modus operandi”a honakoa zen: gazteak bideo bat zintzilikatzen zuen Youtuben esaldi erakargarriekin internautaren arreta bereganatzeko eta horietan klik eginez gero, erabiltzailea kutsatu egiten zen. Birusak Messenger edo Fotolog moduko ohiko programetan zehar zabaltzeko gaitasuna zuen, eta horri esker, 75.000 ordenagailutik gora kutsatu zituen oso denbora laburrean. 

Birusa sartuta, gaztetxoak kutsatutako ordenagailuak erabil zitzakeen nahierara, eta webguneei egiten zien eraso, zerbitzariak blokeatzeko asmoz. Horren adibide da elhacker.net webgunea, minutu gutxitan 12 milioitik gora bisita jaso baizituen, normalean eguneko 100.000 inguru izaten dituenean. 

Gaztetxoa Tenerifeko Adin Txikikoen Fiskaltzaren esku utzi dute. Ez dakit nolako zigorra jarriko dioten, baina ez litzateke gaizki egongo gaztetxoari aukera bat ematea lagunduz bide zuzena hartzen, eta teknologiako gauzak adibidez irakasten, horretan abilezia izanik probetxua atera baidaiteke bi alderdien aldetik.

---

P.D.: Atzo iluntzean 23:30ik aldean berri pozgarri bat jaso nuen. Gaueko 21:00itan Ana jaio zitzaigun azkenean, beraz, zorionak guraso diren Alaitz eta Anderri. Bueno, eta kuadrilako garenok ere zorioneko gara, nolabait “tio” egin baigara berriro ere, jeje.

No coment

Gaurko albiste honek ez dakit aipamenik ere merezi duen, krudela, lotsagarria, onartezina iruditzen zait egunkarian irakurri berri dudanak, bai proposatu dutenen aldetik eta baita ere onartu duenaren partetik. Zentzutasuna galtzen ari gara? Non dira bizitzako baloreak? Egia esan ez dut ulertzen ikusten ari naizen gaur egungo gizartea. Irakurri mesedez ondorengo albistea eta esango didazue arrazoirik badudan. 

Pagan a una bailarina epiléptica para que sufra un ataque en escena 

El Arts Council (agencia de promoción de las artes del Reino Unido) ha pagado el equivalente de 15.500 euros a una bailarina epiléptica para que suspenda provisionalmente su medicación y sufra un ataque en escena, decisión duramente criticada por las organizaciones que ayudan a los que sufren esta enfermedad.

Así lo informa el diario “The Times” según el cual la actuación de Rita Marcalo, que durará veinticuatro horas en estado de privación de sueño, se presenta como un estudio “de los interfaces físicos entre la danza, el movimiento y la epilepsia”. 

La decisión del Arts Council ha sido criticada por las organizaciones no gubernamentales dedicadas a ayudar a ese tipo de pacientes, que denuncian la conversión en monstruoso espectáculo de esa enfermedad y advierten del peligro de suspender la medicación. 

¿Explorar la ‘otra identidad’?

Marcalo, directora artista de la compañía de danza “Dissidence”, con sede en la localidad inglesa de Leeds, es epiléptica desde que cumplió diecisiete años y pretende con su actuación en el teatro de Bradford explorar la que califica de su “otra identidad” como minusválida. 

En el espectáculo se utilizarán luces estroboscópicas, así como programas informáticos especialmente diseñados, y la protagonista tendrá que ayunar, se privará de sueño, elevará artificialmente la temperatura corporal y tomará estimulantes de la actividad cerebral, incluidos el alcohol y el tabaco. 

Animan a que el público lo grabe con su móvil

Mientras el público aguarda el ataque de epilepsia, será entretenido por otros bailarines. Según el teatro, “en un determinado momento, Marcalo podría sufrir un ataque epiléptico. Cuando ocurra, sonará una alarma, las luces subirán de intensidad, dejará de oirse la música, y una serie de cámaras grabarán el ataque”. 

El teatro anima también al público a captar el momento con sus sus teléfonos móviles. 

El Arts Council justificó su decisión de pagar a Marcalo para ese polémico espectáculo al señalar que se trata de una “artista importante cuya labor merece ser vista”. 

Sin embargo, según Sallie Baxendale, neuropsicóloga de la Sociedad Nacional contra la Epilepsia, si bien la gente hablará más ahora de la enfermedad, no deja de ser un grotesco espectáculo, a lo que se suma el peligro que representa para la salud suspender momentáneamente la medicación.

---

 

Ardo dastaketa 2009

Larunbatean egun polita izan genuen Azpeitiko plazan ardo dastaketa zela eta. Goiz ederra jarri ziguten ardoaz gozatzeko, guztira 28 upategik hartu baizuten parte, eta Nafarroako, Arabar Errioxako eta Errioxako 38 ardo desberdin dastatzeko aukera genuen. 

Horrelakoetan jendeak ez du hutsegiten, Azpeitian ez behintzat!! Arrakasta izango duen festaren bat nahi baduzue antolatu, nahikoa duzue protagonista edariren bat jartzea jendetza mordoska biltzeko, erleak loreetara bezala hurbiltzen dira edo gara hobeki esanda itsu-itsuan. Herrian dagoenik antzeko hiru festa izaten ditugu; ardo dastaketa, sagardo eguna eta aurten aurreneko aldiz garagardo eguna (arrakasta izanez). Gauza borobiltzeko ea lortzen dugun lagunok Txakoli egun bat antolatzea, ez da ideia txarra ezta? Ekain aldean edo gorputza apur bat piztutzeko bikain etorriko litzaiguke, bai horixe!! 

Goikaldean dagoen argazkia intentzio guztiarekin egin zidaten. Emakume bat arriskutsua bada bi zer esanik ez, eta hemen bi elkartu ziren, argazkian agertzen dena eta bestea argazki kamerarekin ibili zen kapuia bat, una tal Esther Berasategi. Argazkia atera orduko esan zidaten irribarre maltzur batez, “el cazador cazado”, eta blogean agertu beharko litzakeen argazki bat zela aipatu zidaten behin eta berriro. 

Oraingo honetan salbuespen bat egin dut eta horra argitaratua argazkitxoa, aldi onarekin harrapatu nauzue nonbait eta zorteko zarete, beraz egin bai egin lasai barre. Baina oraindik ibarzabaltxoko honi egun batzuk guratzen zaizkio zabalik, eta nire agenda pribatuan fitxaturik geratzen zarete, ez baida honela geratuko egin didazuen “jokaldi” hau, beraz itzuliko naiz.

XXVI. “Nor ote” atalaren soluzioa

Oraingo honetan astebete baino gehiago utzi dizuet XXVI. “Nor ote” saioko pertsonaia asmatzeko eh, beraz asmatu beharrekoek honezkero asmatua izango duzue. Goazen bada astirik galdu gabe guztia behingoz argitzera eta nor zen jakitera haur pinpirin hura. 

Ba bai, nire lehengusu Izaskun zen, badu antza ezta? Jeje. Bere txikitako argazkia interneten ezarri nuela ikusi zuenean, barru barrutik irten zitzaion “caaabron” hitza, egia esan ez dakit bereziki nori zuzendua zijoan mezua, ni behintzat ez nintzen aipauta sentitu! 

Nahiz urte ugari pasatu den arren argazki hura egin zenetik, zenbait gauzetan ez da aldatu gure Izaskun. Adibidez, gaur egun ere apain jartzeko orduan, ez zaizkio falta inguruan bitxi disdiratsu horiek (norbaitek komun zulotik behera jaurti arte, jijiji), hau diot zeren haurra zelarik horixen egin baizion bere lehengusu batek, e-jem). 

Nik zer esan dezaket izaskuni buruz: Ba ezin naiz kexatu lagun, lehengusu eta familiko bezala. Beti dago laguntzeko prest, eskua luzaturik, gauzak borondatez eginaz. Daukan bihotzak urrea balio du bai, zalantzarik gabe hori bai dela duen “bitxirik” baliogarriena.

Akatsak ere baditu bai nire prima honek, guztiok bezalaxen, inor ez baigara perfektuak. Mala-ostin jartzen badezu hobe lehenbailen ingurutik aldentzea, bestela gainetik tifoi bat igarota bezala geratuko zara, eskerrak haserrealdi hauek berehala pasatzen zaizkion. Baita ere astoa atzeraka baino egoskorragoa da (bai bai, ez naiz bakarra familian), baina ez dakit nolakotasun hau akats moduan jarri edo, bertute bezala. Nik bertutetzak joko nuke, zalantza handirik gabe gainera. Askotan egoskorrak izateak gure helburuak lortzen laguntzen digu, eta zenbait unetan ditugun arazoetatik irtetzen, ez baidugu amore ematen egoskorrak izateari esker. 

Bere alderdi onekin eta ez hain onekin, den bezala maite dut nik lehengusutxoa, eta gainera ez nuke nahi deus aldatzerik, beraz Izas, jarraitu orain arte bezalaxen eta espero dinat nahiko pazientzi edukitzea niri jasateko aurrerantzean ere. 

Hurrengo asteko “Nor ote” saioarekin pentsatzen hasi beharko dut orain, ez baidaukat arrastorik nor jarri. Ausartzen zara zure argazkia ematen lagun?

La Oreja de Van Gogh – “Nuestra casa a la izquierda del tiempo”

Gaurkoan bai, gaur La Oreja de Van Goghen azken lana dakarkizuet, baina ezer baino lehen gogoratu dezagun apur bat talde honen historia. 

La Oreja de Van Gogh 1996an unibertsitateko lau ikasle batu eta musika taldea sortzea erabaki zutenean Donostian sortutako musika talde bat da. Dibertsio moduan hasi ziren, beste talde batzuen bertsioak jotzen (U2, Pearl Jam, Nirvana adibidez), eta begira noraino heldu diren. 

Hasieran taldeak ez zuen abeslaririk. Maketa bat egitea erabaki zutenean, konturatu ziren abeslari bat behar zutela, taldekoen ahotsak ez baitziren oso onak. Pablok Amaia ezagutu omen zuen afari batean (lehenengo kantaria), eta taldeko abeslari izatea proposatu zion. Egun batzuk pasatuta, proba bat egin zuen eta berehala erabaki zuten Amaia taldeko abeslaria izango zela. Horrela hasi zen orain arte La oreja de Van Gogh bezala ezagutu den taldea. Lehenengo kontzertua Donostian eman zuten, “El moro” tabernan, tabernaren jabea Amaiaren laguna zen-eta. Artean taldeak ez zuen izenik, eta “Los sin nombre” bezala aurkeztu ziren, (jeje aze izena). Orduan izen baten beharra ikusi zuten, eta “La oreja de Van Gogh” deitzea erabaki zuten taldeari. 

Donostiako V. Pop-Rock lehiaketan parte hartu zuten. Horretarako maketa bat grabatu eta epaimahai baten aurrean aurkeztu zuten. Ez zuten saririk lortu, ordea. Hala ere, beraien maketa hainbat irratitan hasi zen entzuten. Hurrengo urteari begira maketa hobe bat hasi ziren prestatzen, eta maketa berri horri esker, Donostiako VI. Pop-Rock lehiaketa irabazi zuten, (jarraitzen duenak lortzen duela…). Sari horrek izugarri lagundu zien, abestiak gehiago hasi ziren-eta entzuten. 

Maketa hainbat diskoetxetara bidali zuten, baina ez zuten erantzunik jaso, Sony Music diskoetxetik dei bat jaso zuten arte. Abesti gehiago nahi zituzten entzun, eta beraiek gezurra esan behar izan zuten. Ez zuten abesti gehiagorik, baina baietz esan zuten, ez zegoen ez horrelako aukera bati aldegiten uzterik. Bi astean abesti gehiago sortu behar izan zuten, presaka, lehenbailehen aurkezteko. Emaitza bikaina izan zen, eta bete zuten beraien ametsa. Madrilera joan ziren bere lehenengo diskoa grabatzera. Alejo Stivel izan zen beraien ekoizlea, eta Mikel Erentxun eta Txetxo Bengoetxearen partehartzea izan zuten. Azkenean, 1998ko maiatzaren 18an kaleratu zuten “Dile al sol” diskoa, beraien aurreneko lana. 

Hortik aurrera, La Oreja de Van Gogh taldeak arrakasta izugarria izan du. Sei disko kaleratu ditu, 6 milioi kopia baino gehiago saldu ditu mundu osoan, eta hainbat sari eskuratu ditu. Gainera, ehunka kontzertu eman ditu mundu osoan. 2007ko azaroaren 19an La Oreja de Van Gogh taldeak jakinarazi zuen komunikatu baten bitartez, Amaia Monterok taldea utziko zuela eta bere ibilbidea bakarlari gisa jarraituko zuela. Hala ere, La Oreja de Van Gogh taldeko gainontzeko kideek taldean jarraitu zuten eta berehala aurkitu zuten ordezko abeslaria, Leire Martinez, donostiarra. Leire telebistako musika lehiaketa batetik zetorren, eta hasera batean nola moldatuko zen profesional kantari gisa zalantza pittin bat izan arren zaletuen artean, berehala argitu ziren zalantza hoiek, oso ongi eutsi baitzion Amaiak utzitako mailari. 

Gaurkoan beraien azken lana ekarri dizuet, eta diska polita dela aitortu behar dut nahiz eta kantu zaharren bilduma izan. Bratislavako orkestra sinfonikoarekin grabatu dituzte abestiak eta agian horrek bihurtzen du nolabait diska berezia, baliteke honen ondorioz kantuen indarra edo bizitasuna apur bat galtzea, baina beste alderdi batean irabazi dute, hau da, gozotasunean. 

Beraz, hona hemen “Nuestra casa a la izquierda del tiempo” izeneko diska. Betiko moduan eskura jartzen dizuet deskargatzeko helbidea, onak izan eta gozatu musikaz. 

Diska osorik deskargatzeko helbidea:

 http://www.megaupload.com/?d=IC5VUTT7

 

Ezagutzen web orri hau?

Badakizue oso gogoko ditudala teknologiarekin zerikusia dituen albiste guztiak, hori baita nire ahulgunetariko bat, eta gaur goizean betiko moduan interneten saltseatzen ari nintzela begira zerekin topo egin dudan; itzulpenak egiten dituen web orri batekin. 

Orain artean bagenituen bai hitzak itzultzen zituzten web tokiak, baina esaldi osoak itzultzeko orduan etortzen ziren arazoak, hitzez hitz itzulerazten bai zizkiguten, testuari inolako sentsurik eman gabe, eta amaieran hark “indioen” hizkuntzan zegoela ematen zuen. Guzti honen soluzioa Google etxeak ekarri digu, nork ba lagunok!! Ikaragarri ari da hazten Google enpresa interneten sortu zenetik. 

Batzuetan akatsen bat izan arren, nahiko perfekzionatu dute testuak hitzultzeko teknika, eta hobetze ahaleginetan jarraitzeko itxura osoa daukate. Hizkuntza desberdinak aukeratu ditzakegu bertan, baina oraindik ez dute euskara gehitu, beraz itxaron egin beharko dugu gure hizkuntza orri honetan ikusteko. Aldiz, Katalana eta galiziera hizkuntzak dagoenik martxan dira, (aaiix, guk zalaparta ugari atera bai baina besteek isil isiliean aurrera pausu gehiago ematen dituzte. Noiz ohartuko ote gara!). 

Ea gustatzen zaizuen ba aipaturiko web orria. Zenbait unetan oso baliogarria izan daitekeela iruditzen zait, niri behintzat. Klikatu zazue ondorengo helbide honetan eta probatu kuriositatez. 

http://translate.google.com/# 

---

Zergatik jausten dira hostoak udazkenean?

Gaur irakurri dut prozesu hau eta berehala azalduko dizuet. Hostoen jausialdia berritze sinboloa da zuhaitzentzat: urritik abendura doan epean bere hosto guztiak galtzen dituzte zuhaitzek, hostotza berria sortzeko helburuz. Hizkuntzak ere udazkenaren sinbologia honen adierazgarri dira: udazkenari ingelesez ‘fall’ izendatu baizioten (jausialdia). 

Aste hauetan zehar edozein parketan zapaldu dezakegun hostotzaz osaturiko alfonbra Naturaren estrategia baten ondorio besterik ez da. Udazkena sartzearekin batera, hotza datorkigu eta eguzki ordu gutxiago izaten ditugu. Horren ondorioz, kolore berdea ematen dien klorofila galtzen hasten dira hostoak. Haien ezaugarriak desagertzen direnean, hostoa sikatu egiten da. Hosto lehor hauengatik janaria jasotzen jarraitu ezin duenez, gainetik kentzen ditu zuhaitzak. Giro hotzenetan, hostoen zainetako ura izoztu eta barnetik puskatu egiten dira. Beraz, hosto zaharrez libratu ondoren, udaberrian hostotza berria izateko prest dago zuhaitza. Prozesua berdina izaten da fruituen kasuan: heldu direnean erortzen dira, datorren urtarorako fruitu berrientzako lekua utziz. 

Bera elikatzen jarraituko ez duten hostoak askatutakoan, negu gorrian, biluzik, zuhaitzak itzal txikiagoa emango du eta, beraz, neguan askoz urriagoa den eguzki-argia gehiago aprobetxatu ahalko du. 

Koloreen aniztasuna 

Hosto galkorrek kolore anitzak hartzen dituzte: gorritik horira doazenak, hain zuzen ere. Orografiak, eguzkiaren argi kantitateak eta zuhaitz motak eragina dute hosto bakoitzaren kolorearengan. Hori dela eta, zientzia zehatzik ez da, zuhaitz batek kolore desberdinak hartu ditzakeelako. Hostoaren jausialdiari dagokionez, adituen arabera, non eroriko den iragartzea zeharo zaila da, aerodinamikaren teoria ezin diogulako aplikatu. 

Hilabete hauetan hostoak galtzen dituzten zuhaitzak (hosto galkorrekoak) hauek dira: intxaurrondoa, gaztainondoa, urkia eta pagoa, besteak beste. Hostoak luzaroan (17 urtez, kasu askotan) gordetzen dituztenak (hosto iraunkorrekoak), berriz, beste hauek: gurbitza, laranjondoa, eukaliptoa, ficusa… 

Materia organikoa zuhaitzera itzultzen da 

Lurzoruan du jarraipena Naturaren ziklo honek. Haizearen laguntzarekin, hostoak lurrera erortzen dira, hostotzazko etzaleku biguna sortuz. Hain erromantikoa izan daitekeen alfonbra honek funtzio biologiko bat du: hostotza berria sortzeko materia organikoa zuhaitzei itzultzea. Gatz mineralez hornitzen du lurzorua eroritako hostotzak. Horrela, zuhaitzei jateko balio dien ongarria sortzen da. 

Lurzoruaren ongarritzeari laguntzeko helburuz, 1994tik, euskal udaletako hondakinen kudeatzeko arduradunek udazkeneko hostoak ongarri bihurtzeko prozesu desberdinak jarri dituzte martxan. Lurzorura materia organikoa itzultzeko asmoz, hostotzak jasotzen dira eta, lantegi espezializatu batean, lokatzekin nahasten da teknika biokimiko baten bitartez. Ondoren, soltean saltzen dute (enpresei bereziki), berdeguneetan ongarri gisa erabiltzeko gehienbat. 

Prozesu horri esker, ongarriari hondakin organiko gehiago ematen zaio, ongarritzeko gaitasuna handitzeko, eta, halaber, zabortegietan eramaten den hondakin kopurua txikitu egiten da, ingurugiroari begirune handiagoa erakusten dioten neurriak bultzatuz. Ze bitxia ezta? Gauza bat gehiago ikasi duzue gaurkoan.

Uliaren bizkar ozeaniko zoragarria

Gaurkoan lagunok, gertuan dugun leku polit bategaz nahi dizuet mintzo egin. Donostiako paraje ederrenetako batean murgilduko gara, askorentzat ezezaguna dena: Ulia mendiaren itsasbazter bakartia. 

Nafarroako etorbideko gasolindegian abiatuta, pintura arrasto zuri-gorriek aldapa gora gidatutzen gaituzte (Athletic-en aldeko mendia ote?) jeje, tranbiaren bide zaharreraino; ondoren, basoa zeharkatuta, Kunbako Zuloa senaiaren gaineko begiratokiraino iristen gara. Zidorrean aurrera, iraganeko lehen arrastoak azalduko zaizkigu: ospe handia izan zuen Kutraiako iturriak (orain lehorra) eta XIX. mendeko galtzada, Uliako bideak egunero garbitzen dituen Josetxo Mayor jubilatuak nahigabeko arkeologian deskubritu zuena. Hark eginak dira xendan maiz topatuko ditugun eskaileratxoak. 

Aldapa batean, arrasto zuri-gorriak utzi eta itsasorantz joko dugu, Talaiako haitzetarantz, bi bota txiki irudikatzen dituzten marka horiak jarraituz. Baleak zelatatzeko erabili ziren harkaitz hauetan ikusiko ditugu ibilbideko lehenengo eskultura naturalak: haizeak eta euriak zizelkatutako gangak, leihoak, arkuak… ikusgarriak benetan. Hareharrien museoan sartuko gara hemendik aurrera, bailara txiki baina sakonetan eta itsasorantz burua ateratzeko aukera ematen diguten labarretan. 

Zenbat donostiarrek ezagutzen dute Murgitako badia? Inguru horretan estraperloan aritzen ziren baserritarrak bezain bakarti ibili gaitezke gu ere. Eta aurrerago, XIX. mendeko Donostia txikiaren egarriak asetzeko eraiki zituzten ubideak eta tunelak zeharkatu ditzakegu. 

Bi itsasargik adieraziko digute txangoaren amaiera: La Platakoa, amildegi zorabiagarri baten gainean kokaturik dagoen gaztelu baten gisan, eta Senoko Zulokoa, umilagoa, badiaren aho estuan gordeta. Toki miresgarria izan behar du  lagunok Ulia ingurua, nik ez dut joateko aukerarik izan baina zenbait garaitan horrelako paraje batean bizitzea gustatuko litzaidake. Ez naiz kexu nagoen tokian, baina batzutan lasaitasun pixkat faltan somatzen dut, hau da, ordurik edo erritmo gabeko egunerotasun bat, herriko txutxu-mutxurik gabe…out.

Hau ere entzun egin behar!!

Un perro podría ser peor para el medioambiente que un todoterreno de gran cilindrada 

Los Vale son profesores en la Universidad Victoria de Wellington, en Nueva Zelanda, y han escrito un libro cuyo título nos da una idea del polémico contenido: “El momento de comerse al perro: la verdadera guía para un modo de vida sostenible” del que se hace eco la página New Scientist. En él analizan, si bien con el cuestionable método de la “huella ecológica” (muy utilizado por los ecologistas, eso sí) el impacto que tienen sobre el medio ambiente diferentes animales de compañía. 

La sorpresa llega cuando se compara el impacto de las mascotas con el de otras cosas que, en principio, nos parecerían mucho más contaminantes: un todoterreno de gran cilindrada que haga unos 20.000 kilómetros al año será algo menos contaminante que un perro de tamaño medio y un 20% más “ecológico” que uno de gran tamaño como un pastor alemán. 

La razón de esto es el consumo alimenticio del can, que según el cálculo de los autores del libro es de 90 gramos de carne y 156 de cereales al día. Como los alimentos para perros están deshidratados, esto se correspondería con una dosis real de 460 gramos de carne fresca y 260 gramos de cereal. 

La producción de todo ese alimento supone una huella ecológica de 0,84 hectáreas que para un perro de mayor tamaño llegaría a superar la hectárea. Mientras tanto, un todo terreno de gran cilindrada (en el estudio se utiliza como ejemplo un Toyota Land Cruiser de 4.6 litros) que haga unos 20.000 kilómetros al año tendría una huella ecológica de menos de 0.80 hectáreas, incluyendo en este cálculo tanto el combustible consumido como la energía necesaria para su fabricación. 

Si el modelo es un coche menos grande y potente la diferencia sería aún mayor: un perro de gran tamaño podría resultar hasta tres veces más negativo para el medio ambiente que, por ejemplo, un Volkswagen Golf. 

La elección obvia parece ser decantarse por otro tipo de mascotas que consuman menos recursos, pero la realidad es que es difícil encontrarlas: hasta un pequeño pez de colores para nuestro acuario genera una huella ecológica comparable a la de dos teléfonos móviles. 

Excrementos peligrosos 

Y todo esto sin tener en cuenta el impacto tremendamente tóxico de las heces de las  mascotas, tal y como recuerda el New Scientist un estudio desarrollado en la ciudad americana de Nashville señalaba que los ríos locales tenían un alto nivel de bacterias por culpa de los excrementos de los animales de compañía. 

Esto no sólo afectaría a la posibilidad de que esa agua sea consumida por humanos, sino que podría llegar a alterar sus niveles de oxígeno y provocar muertes en la fauna acuática. 

Más perjudiciales todavía pueden resultar las heces de los gatos: en el año 2002 una epidemia costó la vida a buena parte de la fauna en la costa de California, el culpable fue un parásito, el toxoplasma gondii, que provocaba problemas cerebrales a los peces y se encuentra en los excrementos gatunos, llegando a las aguas cuando los dueños de los gatos arrojan sus restos por las cloacas.

---

Ba bai, artikulu bitxi hau irakurri dut gaur goizean eta atentzioa emanik, blogean ezartzea erabaki dut zuek irakurri ahal izateko. Azken urteetan hemen ari zaizkigu buruan ezin sarturik autoek duten eragin kaltegarria gure lurraren sistema klimatologikoan, eta orain non adierazten diguten konpainia egiten diguten animaliak kaltegarriagoak direla, jeje. 

Beraz lagunok, autoekin aurrerapenak egiten ari diren bezala ahal den neurrian gutxien kutsatzeko, animaliekin ere zerbait pentsatzen hasi beharko dugu. Artikulua osorik irakurri baduzue, honezkero seguru ideiaren batzuk hasi zaretela izaten, ez? Adibidez, ematen dizkiogun elikagaiak aldatuuz (zerealak eta debekatu, dieta mediterranea zakurrentzat ere), mmm…atzeko tutuan kortxo antzeko zerbait jarriaz…

Hasiak dira hainbat auto, ekologiarekin bat datozenak sortzen. Animali ekologikoak bihurtzeko gai izango dira?

---

 

Gari – 16 Lore

Azken uneko aldaketa txiki batekin natorkizue gaur. Aurreko astean aipatzen nizuen La Oreja de Van Goghen diska berria argitaratuko nuela aste honetan, baina beste diska bat ere lortu dut gaur bertan eta bera ezartzea pentsatu dut. Gari abeslariak, oraintxe kaleratu berria du “16 Lore” izeneko bilduma, eta gaur entzungai jarriko dugu blog honetan. Bide batez nire lagun Iurgi L. eskaini nahi diot idatzi hau, ikaragarri gustuko duela baidakit Gari abeslaria, beraz, hiretzat bereziki lagun. 

“Gariren moduko ibilbide luzeko edozein artistarentzat, disko bilduma bat egitea espiluaren aurrean biluztearen parekoa da”. Hori dio Elkar diskoetxeak Gariren “16 lore” diskoaren harian ateratako promozio-testuak. Garik berriz, arrisku moduan definitu du egindako lana, “niri arriskuan ibiltzea gustatu egiten zait”. Diskoa aste honetan aurkeztu du Bilbon eta, laster, taula gainean ikusiko dugu, ordenagailuz inguratuta, “’esperimentu” berri honetan teknologia berriek euren lekutxoa baidute. 

Honez gero argitaratutako hamasei kanta biltzen dira diskoan baina, hoietarik bi,  errepikatu egiten dira, ikutu desberdinez. Gariren klasikoak ere badaudez, “Aitormena” adibidez, baina horren komertzialak izan ez diran kantak ere aurkitu ditzakegu. Lan hau egiteko, aurreko lanak aztertu gabe egin ez dituela aitortu du Garik, “hori egin izan banu ez litzatezkeelako kanta hoieek agertuko diskoan, beste batzuk baino”. Intuizioari jarraitu dio Garik, harian-harian irtetzen dena grabatu eta kitto, beti ere gaurkotasunean murgilduta, “estudiora ez nintzalako disko bat grabatzeko ametsez sartu”. Patti Smith eta Berangoko Merana ikastetxeko ikasleak eta Gose taldea bidelagun izan ditu. “Disko hau kolektiboa izan da eta horrek aberastu egiten zaitu; disko zoroa da, taldelan zoroa” aipatzen du abeslariak. 

Kontzertu emanaldiak abenduaren erdialdean hasiko dira eta, ordurako, taula gainean eskainiko diguna gogor prestatzen hasia da, “nik ez dut-eta sekula horrenbeste ordenagailuz inguratuta kontzerturik eman”. 

Beraz lagunok, hemen daukazue gaurkoz Gariren bilduma berri hau (bereziki hiretzat Iurgi), gozatu dituen hamasei kantaz eta ez dezagun utzi euskal kantak entzuteari. Iurgik dion moduan, “GARI FOREVER” 

Diskoa osorik deskargatzeko helbidea:

 http://www.megaupload.com/?d=V7LNQ7SQ

 

Txoko pertsonala

Irakurgarriak

gizarte-moldagabezia.pdf

bi-hitzetan.pdf